W Trzebnicy, w Szkole Podstawowej nr 2, klasa 8c wzięła udział w wyjątkowych zajęciach poświęconych granicom, relacjom i poczuciu bezpieczeństwa. Odbyły się one w ramach Tygodnia o Przeciwdziałaniu Przemocy Rówieśniczej. Uczniowie nie tylko słuchali, ale przede wszystkim doświadczali – sprawdzali w praktyce, jak działa osobista przestrzeń.
Nie ma jednej miarki komfortu
Podczas ćwiczeń szybko okazało się, że nie istnieje uniwersalna odległość, która dla każdego byłaby komfortowa. To, jak blisko pozwalamy podejść drugiej osobie, zależy od wielu czynników: kim jesteśmy dla siebie, w jakiej sytuacji się znajdujemy i jak czujemy się w danym momencie. Uczniowie mieli okazję przekonać się o tym na własnej skórze.
Ważnym punktem zajęć był miniwykład Małgorzaty Sójki z Centrum Wielokulturowego w Warszawie zatytułowany „Od czego zależy dystans między ludźmi?”. Po jego wysłuchaniu ósmoklasiści zastanawiali się, czy odległość między ludźmi jest zawsze taka sama, dlaczego inaczej zachowujemy się wobec bliskiej osoby, a inaczej wobec nieznajomego, oraz czy w różnych kulturach ludzie potrzebują podobnej przestrzeni wokół siebie.
Kręgi bliskości i sygnały ciała
Kolejne ćwiczenie – „Kręgi bliskości” – pokazało, że nasze relacje mają różny stopień zażyłości. Najbliżej nas znajdują się osoby, którym ufamy i z którymi czujemy się bezpiecznie. Dalej są przyjaciele, znajomi, osoby znane tylko z widzenia, a na końcu nieznajomi. Każdy z tych kręgów wyznacza inne granice – zarówno emocjonalne, jak i fizyczne.
Uczniowie przyjrzeli się także sygnałom, które wysyła nasze ciało, gdy ktoś przekracza nasze granice. Mogą to być niepokój, napięcie, ucisk w brzuchu, drżenie, mętlik w głowie czy ogólny dyskomfort. To ważne wskazówki, które warto zauważać i traktować poważnie.
Metoda FUKO – jak mówić o granicach
Skoro już wiemy, że mamy granice, pojawia się pytanie: jak o nich powiedzieć? Klasa 8c poznała metodę FUKO, która pomaga w trudnych rozmowach:
- F – FAKTY – co się wydarzyło?
- U – UCZUCIA – co wtedy czuję?
- K – KONSEKWENCJE – do czego może prowadzić taka sytuacja?
- O – OCZEKIWANIA – czego potrzebuję od drugiej osoby?
Jak podkreślano podczas zajęć, słowa „Nie chcę”, „Nie zgadzam się”, „Nie czuję się z tym dobrze” nie są powodem do wstydu. To proste komunikaty, które pomagają zadbać o własne bezpieczeństwo i jasno określić, gdzie przebiega nasza granica.
Moje granice są ważne. Granice innych osób są równie ważne. Szacunek zaczyna się wtedy, gdy potrafimy zauważyć i uszanować jedno i drugie.
Bezpieczna relacja to nie taka, w której wszyscy są zawsze blisko. To taka, w której każdy może zdecydować, jak blisko chce być. Takie lekcje z pewnością zaprocentują w dorosłym życiu ósmoklasistów.
Źródło: Szkoła Podstawowa nr 2 w Trzebnicy
Fot. facebook.com
